Kraanvogels voor slachtoffers MH17

Maandag 3 november zag ik in een uitzending van Tijd voor Max een oproep aan het publiek om mee te helpen kraanvogels te vouwen voor de slachtoffers van MH17.

Aangezien ik in een ver verleden wel eens geprobeerd heb om me de kunst origami-vouwen eigen te maken, en zelfs al wat kraanvogels heb gemaakt, dacht ik, kom ik doe mee en maak het restantje origamipapier wat ik nog heb liggen op aan de kraanvogels voor de slachtoffers.
Er waren welgeteld nog 19 velletjes aanwezig in het mapje.
Ik moest natuurlijk eerst proberen hoe het ook alweer ging, en heb 1 oefenexemplaar gemaakt.

De rest van de 18 velletjes zijn nu tot zover gevouwen kraanvogels die ik in een envelop kan opsturen. De laatste handeling moet je daarvoor achterwege laten, want dan buig je de vogel open en krijgt hij z’n 3-dimensionale vorm.
De foto toont dus de nog platte kraanvogels.

Morgen gaan ze op de bus en ik ben benieuwd hoeveel mensen er nog mee bezig moeten om ze allemaal open te buigen. Want dat vind ik gek genoeg het meest lastige klusje.
Als je bedenkt dat er 1000 voor 1 persoon gevouwen moeten worden (1000 kraanvogels staan voor geluk, gezondheid en vrede) dan hebben ze nog een heel werk aan 298.000 vogels.
Ik wens die mensen dan ook veel succes.

Wat er uiteindelijk mee gedaan wordt, hangend tentoongespreid of iets dergelijks, is me niet helemaal duidelijk, maar het idee om toch iets te kunnen doen vind ik alleen al geweldig.
Maandag 10 november is de nationale herdenking.
Hopenlijk zijn er dan 298.000 kraanvogels aanwezig.

 

Advertenties

Kastje is eindelijk klaar

Met links en rechts wat tegenslagen, is het tv-kastje eindelijk klaar en staat sinds vandaag op z’n plaats.
In eerste instantie had ik 2 kleuren verf uitgezocht voor het bovenblad en de deurtjes, maar die bleken achteraf toen ik ermee geschilderd had toch wat grijs uit te vallen.
Ze moesten een wat warmere bruintint krijgen.
Dus klein potje oranje bijbesteld, en dat gemengd met de kleuren die ik had.
Pfff wat een gedoe voordat ik de goeie kleur had, maar het is nu naar m’n zin.

Hier wat foto’s.

 

 

 

 

 

 

 

 

Ik heb nog getwijfeld of de opdekscharnieren niet te protserig zouden worden voor zo’n klein kastje, maar toch gedaan, met de gedachte dat als ’t heel erg op zou vallen, dat ik ze altijd nog in de kleuren van het kastje kon meeschilderen.
Toen ik op de foto de schroefjes zo zag glimmen, heb ik er nadien wat zwarte wax op gedaan.

 

 

 

 

 

 

 

 

Hier een detail van het porseleinen knopje, waarachter ik een sleutelplaat heb gezet.
Dat leek me wel leuk passen bij het ijzer van de scharnieren. Ik vind het een mooie combi.

 

 

 

 

 

 

 

 

En hier staat ie op z’n plaats.

 

 

 

 

 

 

 

 

Ik ben er heel blij mee, ondanks dat het wit wat witter uitgevallen is dan de bedoeling was.
De muren moeten immers nog gesausd worden, die worden dan ook lichter. Die waren heel vroeger net zo licht als de gordijnen…
Overigens lijkt het kastje hier witter dan in werkelijkheid. Komt door de flitser denk ik.
De gelhaard wil ik ook een ander kleurtje geven; deze kleur ben ik zat.

De rieten mand, die je nog net links ziet staan, krijgt ook een ander kleurtje.
Ja hahaha, ik heb de kalkverf van Annie Sloan leren kennen, nu wordt er veel opgeknapt hier.

Zo ook deze twee stoelen, die ik zo’n 20 jaar geleden eens gekocht heb met het idee ze ooit nog ’s te schilderen… Na zo’n lange periode werd het ook wel eens tijd. Ze hebben veel te lang in de rook gestaan.
Aangezien dat voorbij is en ik aan de elektronische sigaret ben gegaan, kan ik nu rustig weer lichtere kleuren gaan gebruiken.
Voor en na:

 

 

 

 

 

 

 

 

Dit is Original White en voor de zitting Coco. Knapt dat op hè.
Je kunt er zo overheen batsen, want schuren is niet nodig. Hoe ideaal!
Achter de stoelen zie je trouwens de oude situatie nog van de tv-hoek.

Afijn, tot zover mijn timmer- en schilderperikelen.
Voorlopig heb ik nog wel e.e.a. te schilderen hier. Dus als jullie me missen…

Die Annie… die heeft wat los gemaakt, haha. 😉

 

Nieuw kastje

Vanwege de aanstaande 3 in 1 aansluiting, en ik in eerste instantie in de veronderstelling was dat ik nog best een groot apparaat onder mijn tv erbij zou krijgen, bedacht ik me dat ik voor een nieuw tv-kastje moest gaan kijken.

Ik heb een kleine tv die momenteel op een rond tafeltje staat 50cm in doorsnee.
Gewoon, gezellig, met een kleedje erover tot op de grond.

Toen ik dat grote ding bij mijn moeder zag staan, wat is het, een media-box of zo, besefte ik dat ik dat niet kwijt kan. Op dat moment kreeg ik ‘nieuw kastje’ in mijn hoofd.
Niet zomaar een kastje, nee, er worden uiteraard eisen aan gesteld.
Hij mag niet breder dan 1 meter zijn, niet hoger dan 55-60cm, en er moeten pootjes onder zitten.
Dat laatste is een must vanwege de staande lamp die achter de tv aanwezig is, met een ronde voetplaat en een aparte kleine aan/uit-schakelaar die je met de voet kunt bedienen. De schakelaar ligt uiteraard mooi verstopt onder het kleedje.

Diverse winkels geweest, internet afgestruind, heel Marktplaats doorgelopen op de kastjes… Niets in mijn gewenste maat. Of het stond als een blok op de grond, zonder pootjes. Tja, dan zit er niets anders op dan ‘m zelf te gaan maken. Ik had al wel eens eerder wat meubeltjes gemaakt, dus dat moet dan maar weer.

Inmiddels was ik erachter dat er in de doos van XS4all helemaal niet zo’n groot apparaat zit. Het zijn maar 2 kleine boxjes, net zo groot als een modem. Tja, die had ik toch wel weg kunnen moffelen…

Maar jaaaaa… HET kastje zat toen al verankerd in mijn hoofd. En als het in mijn hoofd zit, zit het niet ergens anders. Ik had al een tekening gemaakt, bij Hubo geïnformeerd, en een zaagplan op papier.

Heb me verdiept in Annie Sloan’s krijtverf, waarmee je hele mooie effecten kunt creëren, kleurenkaart besteld, kleuren uitgezocht, en dat moet ‘m helemaal gaan worden.

Intussen was afgelopen zaterdag mijn hout gezaagd, en ik kon het ophalen. Op 2 deurtjes na, daar moeten nog gleuven in gefreesd worden. Degene die dat meestal doet is een paar dagen weg, en komt later in de week pas terug. Geen ramp, de deurtjes komen er tenslotte op het laatst pas in. En ik heb nog werk zat aan dat kastje.

Ik zag er wel enigszins tegenop want het laatste kastje wat ik gemaakt heb was in de periode dat ik nog energie genoeg had. Nu moet ik mijn energie verdelen omdat ME mij parten speelt. Tot nu toe wissel ik het klussen aan het kastje af met andere zaken waarbij ik wat meer rust heb. Dat gaat goed. Ik krijg er zowaar lol in.

Vandaag ook de verf ontvangen, en daar ga ik morgen eens mee experimenteren op wat plankjes resthout van de bestelling. Die krijg je nl. ook altijd fijn mee naar huis.

Het geheel wordt van 18mm dik vurenhout gemaakt, met als uitzondering het bovenblad van steigerhout. Dat is weer iets van deze tijd geloof ik, lees ik steeds vaker. Wel leuk.
Complete meubels worden ervan gemaakt. Ik heb er nog over gedacht om het hele kastje van steigerhout te maken, maar dat wordt te lomp voor zo’n klein beestje.

Vanavond heb ik getracht een foto te maken van het resultaat tot nu toe. Voor het idee heb ik met 6 spijkertjes even de achterplaat vastgezet, en de losse steigerplanken er bovenop gelegd. Ik wilde gewoon even zien hoe het ongeveer gaat worden.
Morgen weer verder.

Ik vind ‘m nu al leuk! =D

Ja, dit gebeurt allemaal in de woonkamer. 😉